Dramat w czterech ścianach

Krystyna, wychodząc z domu na codzienne zakupy, z pozoru niczym nie różni się od innych kobiet w jej wieku. Jest zadbana, ubiera się schludnie i odpowiednio, włosy ma zawsze spięte w wysoki kucyk, a w ręku dzierży skórzaną torebkę, która wygląda tak, jakby mogła pomieścić w środku cały świat. Patrzysz na Krystynę i myślisz sobie, to jest kobieta sukcesu, ma kochającego i przystojnego męża, zdolne i piękne dzieci, stylowe mieszkanie i dobrze płatną pracę. Zawsze jest dumna i poważna. Trochę za mocno się dziś umalowała, podkreśliła usta szminką w kolorze fuksji, wytuszowała mocno rzęsy, oczy podkreślając czarną kreską, a na jej policzkach świeci róż. Ale to nic, myślisz sobie, i tak wygląda pięknie. Mówisz jej „Dzień dobry”, uśmiechasz się, Krystyna odpowiada ci tym samym, mijacie się i oddalacie.

Niestety nie możesz wiedzieć, że to nie duma i powaga rozpiera Krystynę, tylko smutek i cierpienie. Nie możesz również wiedzieć, że mocny makijaż Krystyna zrobiła dziś dlatego, żeby ukryć zaczerwienienia, siniaki i opuchnięte od płaczu oczy. Nie możesz tego wiedzieć, bo skąd? Przecież tylko mijacie się codziennie, mówiąc sobie „Dzień dobry”. Nie wiesz nic o jej życiu, prócz tego, że ma dzieci i męża, który zawsze trzyma ją za rękę, gdy wychodzą razem z domu i który wydaje się bardzo troskliwy. To marzenie mieć takiego mężczyznę! – myślisz sobie. Ale skąd możesz wiedzieć co spotyka Krystynę, gdy przekracza próg swojego domu. Skąd…

Niektórym wydaje się, że tego typu sytuacje można zobaczyć wyłącznie w kinie lub na ekranie telewizora. Jeszcze inni, z czym spotkałam się wielokrotnie, nie rozumieją jak, oględnie rzecz ujmując, można żyć w związku, w którym doświadcza się przemocy i nic z tym nie robić. Prawda jest taka, i wie to każda osoba, która tego doświadczyła, że nikt nie jest w stanie zrozumieć co dzieje się w głowie osoby dotkniętej przemocą, dopóki sam się taką osobą nie stanie. Społeczeństwo wciąż w sposób lekceważący podchodzi do problemu występowania przemocy w związku czy rodzinie. Pragnę wierzyć, że wynika to z tego, że boją się spojrzeć prawdzie w oczy. Poniekąd łatwiej jest odwrócić wzrok od zła i cierpienia, niż się z nimi zmierzyć. Jeżeli jednak masz na tyle odwagi, by stanąć oko w oko z przemocą, to dobrze trafiłeś.

Jak pomóc ofiarom przemocy?

Należy pamiętać, że dopóty, dopóki osoba dotknięta przemocą nie zechce sama wykonać kroku naprzód, to nie przekonają jej namowy, ani wywieranie na niej presji. Osoba taka jest niestabilna w swoich decyzjach. Jednego dnia postanawia jedno, by następnego dnia to odwołać. Jest to normalne i wynika nie tylko z nastrojów depresyjnych będących skutkiem sytuacji, w której się znajduje. Ofiary przemocy na co dzień znajdują się w relacjach z osobami, które podburzają ich poczucie własnej wartości. Co można zrobić, by im pomóc?

Przede wszystkim, istotna jest rozmowa. Podczas niej należy mieć na uwadze to, że osoby dotknięte przemocą nie zdają sobie sprawy z tego, że nie ponoszą żadnej winy. W rozmowie mogą bagatelizować sytuację i obwiniać siebie. Z tego względu nierzadko nie można dowiedzieć się wprost o tym, że dzieje się im krzywda. Osoba dotknięta przemocą będzie idealizować agresywnego partnera, po części również dlatego, aby przekonać samą siebie, że wszystko się ułoży, a problemy są tylko przejściowe. Z tego względu bardzo ważne są rozmowy, podczas których ofiara przemocy stopniowo zacznie się otwierać. Istotna jest również obserwacja jej zachowań. Nierzadko tylko na podstawie obserwacji będzie możliwe rozpoznanie, że mamy do czynienia z przemocą.

Gdy już mamy pewność, że bliska nam osoba jest dotknięta przemocą, należy jej o tym powiedzieć oraz rozważyć powiadomienie odpowiednich instytucji. Trzeba być przygotowanym na reakcję obronną z jej strony. Ofiara przemocy może w pierwszym momencie zareagować wypieraniem i złością. Daj jej czas na oswojenie się z myślą, że wiesz o tym, co ona tak pieczołowicie starała się ukryć przed światem zewnętrznym.

Decyzja o powiadomieniu odpowiednich instytucji jest zależna od tego, jak wygląda sytuacja danej rodziny. Jeżeli jest taka możliwość, powinno się o tym porozmawiać z osobą dotkniętą przemocą. Możliwe, że będzie to dla niej asumptem do podjęcia jakichkolwiek kroków ku powrotowi do normalnego życia. Kontakt może nastąpić z Pogotowiem dla Ofiar Przemocy w Rodzinie „Niebieska Linia” oraz najbliższym komisariatem policji. To w tych miejscach ofiara przemocy uzyska wsparcie i informacje potrzebne do tego, aby wyjść z toksycznej relacji.

Niezwykle ważne jest również wsparcie udzielone przez osoby bliskie. Nie zapominajmy o tym, że osoby dotknięte przemocą żyły przez wiele miesięcy, a nawet lat, w relacjach, w których stale wmawiano im, że ponoszą winę. Osoba taka musi od nowa uczyć się poczucia własnej wartości oraz tego, że ma prawo żądać dobrego traktowania, jak również, że nikt nie ma prawa wyrządzać jej krzywdy. Zmiany w sposobie postrzegania rzeczywistości nie przychodzą same. Ofiary przemocy powinny przejść pełną terapię psychologiczną. Z tego względu w każdym mieście funkcjonują poradnie dla ofiar przemocy w rodzinie, do których można bezpłatnie zapisać się na konsultację, a następnie na cykl spotkań. W tym czasie bardzo istotne jest wsparcie osób bliskich. Ofiara przemocy bowiem nie raz będzie żałowała swojej decyzji, bała się konsekwencji, obwiniała siebie i zastanawiała, czy aby na pewno dobrze zrobiła. To normalna reakcja, więc wspierajmy ją, aby wytrwała w swoim postanowieniu.

Poniżej znajdują się dane kontaktowe do instytucji świadczących pomoc ofiarom przemocy:

  1. Ogólnopolskie Pogotowie Dla Ofiar Przemocy w Rodzinie „Niebieska Linia” – tel. 22 668 70 00 lub 800 12 00 02, czynne codziennie w godzinach 12:00-18:00
  2. Poradnia ds. Przeciwdziałania Przemocy w Rodzinie w Warszawie przy ul. Belgijskiej 4 – tel. 22 845 12 12, czynna od poniedziałku do piątku w godzinach 8:00-20:00.
  3. Telefon Zaufania dla Osób Dorosłych w Kryzysie Emocjonalnym – 116 123, czynne od poniedziałku do piątku w godzinach 14:00-22:00.
  4. Policyjny Telefon Zaufania ds. Przeciwdziałania Przemocy w Rodzinie – tel. 800 120 226, czynny od od poniedziałku do piątku w godzinach 9:30-15:30.
  5. Linia wsparcia dla osób w stanie kryzysu psychicznego – tel. 800 70 22 22, dni i godziny dyżurów psychiatrów, prawników i pracowników socjalnych dostępne TUTAJ.

W następnym poście poruszę kwestię postępowania wobec nieuczciwych dłużników alimentacyjnych. Co zrobić, gdy drugi rodzic nie łoży na utrzymanie i wychowanie dziecka? 

Może Ci się również spodobać:

Subskrybuj
Powiadom o
guest
0 komentarzy
Informacje zwrotne
Pokaż wszystkie komentarze